اگه شب به ما پشت پا میزنه

اگه عنکبوت غم و غصه ها

داره دور ما تار و تور میتنه

من و تو هنوز آرزوی همیم

من و تو هنوز آبروی همیم

اگه دور اگه خیلی خیلی جدا

همیشه همش روبه روی همیم

یه عشق و دو قلبیم یه روح و دو تن

چه تو سنگلاخ و چه توی چمن

میریم سمت نور و میریم سمت عشق

نه تو خسته میشی میمونی نه من

من و تو یه عشقیم و یه یادگار

من و تو نسیم و گلیم و بهار

زمستون و سوز نگاش میره و

دس من تو دسات میشه موندگار

یه روز تو خواب مستی

سیاهه آسمونم

راه فرار از غمو

کارای این آدمو

مال سیگار و دوغ بود

                                                                                   11/5/1389

امون از ناز چشمونش

که از دسش دلم خونه

آهای مردم اگه مردم

بدونید قاتلم اونه

من از مردن نمیترسم

اگه او قاتلم باشه

مهم نیس عاقبت حتی

اگه او حاصلم باشه

میتونم کوهو بشکافم

اگه او با دلم باشه

جهان عشقو رهبر شم

اگه او عاقلم باشه

نگامو وقتی میخونه

نگاش میشه واسم دشنه

منی که عقل و ادراکم

فدای عشق او گشته

ولی با این وجود بازم

واسه او تشنه ام تشنه

میخنده وقتی میبینه

پریشون حال و دلتنگم

همینم کافیه بازم

از این  زیبای دلسنگم

همینم کافیه تا من

همیشه عاشقش باشم

تو جم همه دنیا

جلوی پای او پاشم

بهار اومده وو تو دشت و بیشه

بنفشه و آلاله بسته ریشه

بارون مییاد و میزنه به شیشه

یادتو  تو پنجره تازه میشه

آواز سار و زخمه های بارون

جار میزنن تو کوچه و خیابون

بهار اومده با گلاب و ریحون

بوش پیچیده تو کوه و تو بیابون

                       اما بی تو لطفی نداره بارون

                       اما بی تو چه دلگیره بهارون

                                            بی تو دلم رفیق شادیا نیس

پرنده ها رو شاخه ها قشنگن

انگاری که از ته دل میخندن

باخندشون با دیو غم میجنگن

گلا میرقصن با صدای بارون

به نغمه ی چلچله هی میگن جون

همه شادن که اومده بهارون

همه شادن که سر شده زمستون

                          اما بی تو لطفی نداره بارون

                          اما بی تو چه دلگیره بهارون

                                                 عیدا دیگه عید گذشته ها نیس

                                                 بی تو دلم رفیق شادیا نیس

اما در خلوت مى اندیشى به مرد بودن خدا

و گاهى فکر میکنى شاید خدا را نیز مردان ساخته اند!!......

                                                       م.آ

خدایا عاشقم کردی

اسیر و بی دلم کردی

تو این دنیای واموندت

چرا تنها ولم کردی

خدای من، کجایی تو
 ببین قلبم ترک داره
ببین از بس که غم دیده
به بود خنده شک داره

اگه دنیا نمیدونه

تو که اینا رو میدونی

چرا درد دل ما رو
تو گوش اون نمی خونی

خدا، تو روز تقسیم

خوشی دنیا به من بد کرد

تموم  نامه هامو اون
نخونده خط زد و رد کرد

ببین دنیات چه بی مرد و

پر از مردای نامرده
کی گفته جنست از مرده
اگه گفته غلط کرده

اگر چه سوخته عشقم

دلم بی کینه و صافه

گمان بد نکن دنیا

که این در حقم اجحافه

بدونی عاشقت بودم

اگر چه تو نفهمیدی

که من هم لایقت بودم

به تو تبریک میگم تا

بدونی عشق رویا نیست

اگرچه جای عشق پاک

تو این دو روز دنیا نیست

اگرچه تو فنا کردی

همه عمر و جوونیمو

چشاتو بستی و دادی

ولی من روز و شب دارم

برا خوشبختیت ای عشقم

دعا میخونم و میخوام

ببینم اینو با چشمم

مبارک باشه شادیهات

الهی گم نشه هرگز

به تو تبریک میگم تا

بدونی عاشقت بودم

بدونی عاشقت هستم

بدونی عاشقت موندم

منم آن مرد افسرده

که روحم در تنم مرده

از آن روزی که قلبم را

دو چشم آهویت برده

منم آن مرد افسرده

که زهر عاشقی خورده

که زخم تیغ یارانم

گهی شادم  گهی غمگین

گهی عصیان گهی تمکین

گهی بر خون خود تشنه

گهی از کس ندارم کین

                        تو آوردی به روزم این

                                        تو آوردی به روزم این

                                                               تو آوردی به روزم این

اگر چه روی دوش من نشستی

من از راه صداقت با تو رفتم

تو از سمتی که قلبم را شکستی

در این زخمی که هی تکرار میشه 

در این دنیای پست نامروت

به هر در میزنی دیوار میشه

شدی بالانشین خلوت من

به حکم دل به جانم ریشه کردی

در این یغما قمار زندگانی

به برد خود فقط اندیشه کردی

مسیرت با مسیر من یکی نیست

حواست باشه از بالا نیفتی

بیفتی مثل قلب من شکستی

حواست باشه از بالا نیفتی

زمین سفت و تنت نرمه عزیزم

بگیر محکم گریبان دلم را

که اینجا جای تو گرمه عزیزم

مسیرم با مسیر تو یکی نیست

در این دنیای پست نامروت

مسیرت با مسیر من یکی نیست

در این یغما قمار زندگانی

مسیرم با مسیر تو یکی نیست

مسیرم با مسیر تو یکی نیست

مسیرم با مسیر تو یکی نیست

. . .

نکند تا شدم فراموشت

که نگیریم دگر   در آغوشت

نکند با کسی نظر دارد

آن نگاه غریب و مدهوشت

مگر اینجا کسی نمی داند

بوسه ی من نشسته بر دوشت

مگر اینجا کسی نمی فهمد

عطر من میزنی به روپوشت ...

 تا بگیرم تو را در آغوشت