الهه ناز / استاد بنان

دستهایم را ،

            با صابون تو میشویم

تنم را ،

            با حوله ی تو خشک میکنم

به پیراهنم ،

              عطر تو را میزنم

اما ،

 هرچه میگردم

کفشهایت را پیدا نمی کنم!

خوابم را ،تو آشفتی

                           به بیداری

در لحظه ی مشوش آن رویا

رویای پلنگ و زخم نگاهش

آیا من، آهویی بودم ؟!

یا، خرگوشی؟!

در محاصره ی صیادان گرسنه

نامت را ،چگونه فریاد بودم؟

نمی دانم!

خواب بودم !

خوابم را تو آشفتی

                           به بیداری

بیداری مثل آب

                     روی بیهوشی

مثل زخم

                 روی نمک

ذهنم را

 از هذیان واهمه و تنهایی

 به سوی تو آورد

تو برایم چای آوردی

و سیگاری

               که گفتی نکش

و کشیدی

کبریت را تو

سیگار را، من

و شمع های تولدم را 

                              هابیل روشن کرد

خواب بودم!

خواب خواب

ومثل کودکی که کابوس خشک شدن پستانهای مادرش را

                                                                         ـــ  مک می زند

می لیسیدم

 انگشت شصت پای چپم را

که یادم رفته بود

در یک سالگی ،مکیده بودمش یا نه؟!

خواب بودم!

 خوابم را تو آشفتی

                          به بیداری

که گفتی:

چرت و پرت می گویی

دنیا

همیشه اش زیباست

حتی وقتی

وقت نمی کنی

وقتی

 برای دیدن زیبایی هایش داشته باشی

و گفتی:

آدمها

 تادنیا را از آنها

 و آنهارا از دنیا ،نگیرند

دست وپا می زنند

و تو

توی این مرداب

تنها

به پایین رفتن می اندیشی؟!

و من

خواب بودم

و خواب تو را

وقتی بر گورم می گریستی

خواب می دیدم

که کبریت را، تو کشیدی

سیگار را ،من

وشمع های تولدم را

                                 قابیل خاموش کرد.

و نگاهت

          قلب مرا

                                                                            اراک زمستان ۱۳۸۶

..............................................................................................................................................................................

ببار بارون ببار روی تن من

ببار تا تر بشه پیراهن من

ببار اونقدر که من سرمام بگیره

غم توی دلم شاید بمیره

ببار بارون ببار ، مثل همیشه

دلم آتیش داره آروم نمیشه

به من میگه که این تقدیر از توست

اگر عاشق شدی تقصیر از توست

اگر این ماجرا تقدیر من بود

چرا عاشق شدن تقصیر من بود؟

ببار بارون ببار همپای چشمام

ببار که خسته از دوز و کلکهام

ببار بارون ببار، مثل همیشه

دلم آتیش داره آروم نمیشه

ببار اونقدر که من سرمام بگیره

غم توی دلم شاید بمیره

پیچیده با عطر لبخندهایت

به رنگ گلهایت

مریم

من، مسیح مصلوبم

برچهار میخ

پشت پرچین باغ پائیزی

                                  ایستاده ام

بین درختان خشکیده

                                 ایستاده ام

کنار گنجشکهای پرواز مرده

                                ایستاده ام

روی پاهای پژمرده

                             ایستاده ام

مریم، بهار را برایم بیاور

من، مسیح مصلوبم

آن شب دلم را چشمهایش زیر و رو کرد

آن شب تمام خاطراتم را ورق زد^۱

چشمانی از غم را برایم آرزو کرد

دل پاک بود اما نمی دانم چرا باز

قصد سقوط از روی بام چشم او کرد!

تا آمدم گلبوسه ی او را بچینم^۲

او یاد شیطان و خدا و آبرو کرد

گفتم ببخش، اما نمی بخشم کسی که

دست دلم را پیش چشمان تو رو کرد

او رفت  و من تا صبحدم ^۳یادم نمی رفت

پیراهنم را دستهای او اتو کرد

......................................................

۱و۲و۳-اصلاحاتی بودند که پس از نقد دوستان هنرمندی چون آقایان بهمن نشاطی ، امین شفیعی و سرکار خانم ساغر شفیعی صورت گرفته ، با تشکر از لطف این دوستان

                                                                                                        با آتش عروسک گردانها ی بزرگ در خون ...

عروسک خیمه شبی                              

 با دس می چرخونن تو رو

از چند تا بند آویزونی

چه خوب می رقصونن تو رو

به مچ دسات ، یه نخه

 به مچ پاهات، یه نخه 

اجازه حتی نداری

بگی چی خوبه چی اخه

میگن برو ، باید بری

میگن بمون ، باید نری

از نقش خوب به نقش بد

از نقش بد به نقش خوب

یه عمره که مسافری

یه روز میگن قاتل بشی

یه روز میخوان عاقل بشی

اگه که بازی نکنی

می زارنت کنار تو رو

اونقده تا باطل بشی

بیچاره تو، تو زندگی

گرمی خوابو ، ندیدی

غوطه وری توی سراب

معنی آبو ،ندیدی

بیچاره زندگی برات

فقط یه جور بازی بوده

گریه و لبخندت فقط

یه جور خیالسازی بوده

سیبی گاز زده نبودم

تا لایقم

سطل زباله باشد

اناری شدم

                آب کشیده

تا بایستی و

از له شدنم

               زیر پای ماشینها

                                       لذت ببری

وقتی

        دانه هایم به سویت می دویدند