الهه ناز / استاد بنان

آن شب دلم را چشمهایش زیر و رو کرد

آن شب تمام خاطراتم را ورق خورد

چشمانی از غم را برایم آرزو کرد

دل پاک بود اما نمی دانم چرا باز

قصد سقوط از روی بام چشم او کرد!

تا آمدم گلبوسه ی او را ببوسم

او یاد شیطان و خدا و آبرو کرد

گفتم ببخش، اما نمی بخشم کسی که

دست دلم را پیش چشمان تو رو کرد

او رفت  و من تا صبح، یادم نمی رفت

پیراهنم را دستهای او اتو کرد

                                                                                                        با آتش عروسک گردانها ی بزرگ در خون ...

عروسک خیمه شبی                              

 با دس می چرخونن تو رو

از چند تا بند آویزونی

چه خوب می رقصونن تو رو

به مچ دسات ، یه نخه

 به مچ پاهات، یه نخه 

اجازه حتی نداری

بگی چی خوبه چی اخه

میگن برو ، باید بری

میگن بمون ، باید نری

از نقش خوب به نقش بد

از نقش بد به نقش خوب

یه عمره که مسافری

یه روز میگن قاطل بشی

یه روز میخوان عاقل بشی

اگه که بازی نکنی

می زارنت کنار تو رو

اونقده تا باطل بشی

بیچاره تو، تو زندگی

گرمی خوابو ، ندیدی

غوطه وری توی سراب

معنی آبو ،ندیدی

بیچاره زندگی برات

فقط یه جور بازی بوده

گریه و لبخندت فقط

یه جور خیالسازی بوده

سیبی گاز زده نبودم

تا لایقم

سطل زباله باشد

اناری شدم

                آب کشیده

تا بایستی و

از له شدنم

               زیر پای ماشینها

                                       لذت ببری

وقتی

        دانه هایم به سویت می دویدند

تقدیرمو رقم نزن

با یه نگاه بی نصیب

اسم منو  قلم  نزن

از رو تن درخت سیب

یأس من از نگاه تو

سرشار امید هنوز

نرو منو رها نکن

تو روزگار بی حبيب

تو مريم مقدس

دل مسيح عاشقي

دل مسيح عاشقو

نده به بالاي صليب

بچه بزایند که چه ؟

که قربانی شکم بارگی گرگهای گرسنه شوند!؟

که ماچه سگهای کثیف

                                بر لاششان

نره سگهای تازه بالغ شده را

                                      ضیافت باشند!؟

بوی کباب شدن بره های شیری

ــ که دهانشان هنوز

 بوی پستانهای مادرانشان را میدهد ــ

چه قدر

 لاشخورهای معلق در هوا را

مست و پاتیل

روی زمین

             ولو کند؟

                        چه قدر؟

                                    چه قدر؟

                                                چه قدر؟

چشمت هبوط کرد و نگاهت به دل نشست

این کشتی شکسته ی طوفان به گل نشست

از سمت ناز نگاهت، غمی وزید

اشکم به روی گونه چکید و خجل نشست

.......................

(۲)

همه، حرفای این مردم دروغه

میگن که آدم بی دم ، دروغه

اگه راس باشه این حرف مزخرف

خط روی تن گندم ، دروغه

.....................

(۳)

تشر نزن که نگاهت جواب ما را بس

از عشقت ای گل من التهاب ما را بس

به خنجر و قمه ، گرز و تپانچه حاجت نیست

که یک درخت و کمی  هم طناب ما را بس

.................

وقتی شماره ی کفشهایم یادم نیست

شماره ی تو

به چه دردم میخورد ؟

                            ولم کن !

می خواهم نام خیابانهای جهان را

با پای برهنه

از بر کنم

                تا نام تو

ــ که کدام کوچه

کدام خیابان

توی کدام شهر است؟

که هنوز

 حفظش نیستی ــ

کاش لااقل از نامت

شماره ی کفشهایم را می پرسیدی

                                               قبل از فرارشان

تو گمنام ومن بی کفش

خنده دار نیست !

مصیبت که هست!